Over FLOTUS

Portret

Portret in de kunst is iets van alle tijden. De oudste portretten zijn afkomstig uit de tijd van de Egyptenaren. Door de jaren heen werden ze gemaakt om verschillende redenen en in verschillende vormen. 

De eerste portretten werden gemaakt om de doden te beschermen tegen kwade geesten. Dit deed men in Egypte in de beroemde piramides en in bepaalde delen van het Romeinse Rijk. In de Middeleeuwen werden portretten gemaakt om het goddelijke te verheerlijken, het spirituele te verbeelden. Tot aan de 14e eeuw waren portretten dus vooral functioneel.

De Renaissance bracht een hernieuwde aandacht voor het individu. Persoonlijke eigenschappen werden veel meer gewaardeerd. Men ging zichzelf ontwikkelen en er kwam meer aandacht voor het leven op aarde en het individu. In deze portretten kwam er weer aandacht voor de persoonlijkheid van het individu en realisme werd weer belangrijker. 

Beeldstudie

Op basis van zijn beeldstudie maakt Luc Cappaert een reeks grijstint-portretten van alle First Ladies van de Verenigde Staten. De typische grijstintentechniek van Luc heeft enkele van zijn sterkste en meest toegejuichte werken opgeleverd. Deze subtiele maar krachtige stijl zorgt voor consistentie in de hele serie en stelt het publiek in staat om zonder afleiding de First Lady in het kunstwerk en haar verhaal aan te scherpen.

De handtekening van de First Lady zal prominent aanwezig zijn. De handtekening is een krachtig teken dat de identiteit en persoonlijkheid van elke dame benadrukt. Een handtekening is de ultieme manier om te zeggen: dit is wie ik ben. Het moedigt de kijker aan om echt na te denken over de rol van elke First Lady.

Het project omvat kunstwerken variërend in grootte van 15x18cm tot 150x180cm.

Waarom dit project?

Het was 16 maart 1959. Ik was 1 jaar en 9 maanden toen ik mijn vader verloor. Een dramatisch verkeersongeval doorkruiste zijn leven. Vanaf die tijd heeft mijn moeder, voor altijd en heel alleen, mij grootgebracht met zorg en warmte. Ze maakte het pad vrij om mijn levensdroom alle ruimte en kansen te geven. Het pad voor mijn artistieke vrijheid en mijn levensweg heeft zij gelegd. Nu, meer dan ooit, begrijp ik de kracht van de First Lady die zij voor mij was. Haar leven in schaduw, altijd in dienst van mijn geluk, nadrukkelijk maar stilzwijgend aanwezig om mij richting te geven.In die tijd, 1959, was de rol van de vrouw ondergeschikt en verankerd in een patroon van een mannelijke overheersing. Jaar na jaar worden de rollen beter verdeeld en merken we in diverse sectoren dat vrouwen ook mee op het podium worden gevraagd en staan. De dag dat een vrouw tot President van de Verenigde Staten verkozen wordt zal ongetwijfeld een mijlpaal zijn in deze evolutie. De dag dat de taak First Lady uit de schaduw treedt. Een moment waarop ik met veel herinneringen aan mijn moeder zal terugdenken als, mijn First Lady op haar podium, in het spotlicht.

Luc Cappaert is geïntrigeerd door de traditionele rol van de First Lady in de schaduw van ’s werelds machtigste man. Hij wil het publiek aanmoedigen om na te denken over de rol van de FLOTUS door de geschiedenis heen, maar uiteindelijk ook over de rol van alle vrouwen in de samenleving.

Van concept tot uitvoering

Het gebruik van de titel “First Lady” om de echtgenoot (of gastvrouw) van een leidinggevende te beschrijven, begon in de Verenigde Staten. In de begindagen van de republiek was er geen algemeen aanvaarde titel voor de vrouw van de president. Veel vroege first ladies hadden hun eigen voorkeur over hoe ze werden aangesproken, inclusief het gebruik van titels als “Lady”, “Mrs. President “en “Presidentress “; Martha Washington werd vaak” Lady Washington genoemd.”

Een van de eerste keren dat de term First Lady werd gebruikt, was in een krantenartikel uit 1838 in de St. Johnsbury (VT) Caledonian. De schrijfster, Mw. Sigourney, besprak hoe Martha Washington niet was veranderd, zelfs nadat haar man George president was geworden en schreef dat : “De first lady van de natie nog steeds de gewoonten van het vroege leven bewaarde. Ze slaakte geen traagheid bij het opstaan en trok zich na het ontbijt een uur terug in haar kamer voor de studie van de Schriften en toewijding.”

Dolley Madison werd naar verluidt “First Lady” genoemd in 1849 tijdens haar begrafenis in een lofrede van president Zachary Taylor; er bestaat echter geen geschreven verslag van deze lofrede en geen van de kranten van haar tijd verwees naar haar met die titel. Ergens na 1849 werd de titel gebruikt in sociale kringen in Washington, D.C. Een van de vroegst bekende schriftelijke voorbeelden komt van de dagboekaantekening van William Howard Russell op 3 november 1863, waarin hij verwees naar roddels over ‘de First Lady of the Land’ noemde, verwijzend naar Mary Todd Lincoln.

De titel kreeg voor het eerst landelijke erkenning in 1877 toen krantenjournalist Mary C. Ames, in haar verslaggeving over de inauguratie van Rutherford B. Hayes, naar Lucy Webb Hayes verwees als “de First Lady of the Land”. De frequente berichtgeving over Lucy Hayes activiteiten droeg bij tot de verspreiding van de titel buiten Washington.

De huidige First Lady is Jill Biden. Er leven nog vijf voormalige First Ladies: Rosalynn Carter, Hillary Clinton, Laura Bush, Michelle Obama, en Melania Trump.

De kunstenaar over FLOTUS

Mijn levenslange bewondering en fascinatie voor de Verenigde Staten werd aangewakkerd toen mijn zoon met een Amerikaanse trouwde. Het bracht de VS veel dichterbij dan ooit tevoren. Dit bracht mijn verbeelding en inspiratie naar nieuwe hoogten. De president van de Verenigde Staten staat natuurlijk op het podium in geschiedenisboeken, documentaires en media, te beginnen met de presidentsverkiezingen. Ik kon het niet helpen, maar ik vroeg me af welke rol en invloed elke First Lady door de geschiedenis heen had. Ze moeten toch van groot belang zijn, maar ze worden bijna altijd overschaduwd door hun echtgenoten.

Voor het FLOTUS-project is elke First Lady een startende gedachte. Visueel duidelijk en gefixeed in de tijd. Het is mijn doel om het portret te respecteren, maar niet zomaar een schilderij te schilderen, een kopie te maken. Ik wilde een soort abstractie en bereikte dat door de handtekeningen op te nemen. Een handtekening is als de stem van een persoon, maar op het meest fundamentele niveau zegt een handtekening: “Dit is wie ik ben”. Het is mijn doel om de kijker aan te moedigen na te denken over wie elke First Lady is en hoe ze heeft bijgedragen aan de geschiedenis van de Verenigde Staten.

In relatie tot mezelf

Het was 16 maart 1959. Ik was 1 jaar en 9 maanden toen ik mijn vader verloor. Een dramatisch verkeersongeval doorkruiste zijn leven. Vanaf die tijd heeft mijn moeder, voor altijd en heel alleen, mij grootgebracht met zorg en warmte. Ze maakte het pad vrij om mijn levensdroom alle ruimte en kansen te geven. Het pad voor mijn artistieke vrijheid en mijn levensweg heeft zij gelegd. Nu, meer dan ooit, begrijp ik de kracht van de First Lady die zij voor mij was. Haar leven in schaduw, altijd in dienst van mijn geluk, nadrukkelijk maar stilzwijgend aanwezig om mij richting te geven.

In die tijd, 1959, was de rol van de vrouw ondergeschikt en verankerd in een patroon van een mannelijke overheersing. Jaar na jaar worden de rollen beter verdeeld en merken we in diverse sectoren dat vrouwen ook mee op het podium worden gevraagd en staan. De dag dat een vrouw tot President van de Verenigde Staten verkozen wordt zal ongetwijfeld een mijlpaal zijn in deze evolutie. De dag dat de taak First Lady uit de schaduw treedt. Een moment waarop ik met veel herinneringen aan mijn moeder zal terugdenken als, mijn First Lady op haar podium, in het spotlicht.